Er is een hoop veranderd de laatste tijd.
Zoals jullie al hebben kunnen lezen zijn we nu officieel inwonend op Curacao. We hebben nog steeds geen pasje maar dat is nu alleen een kwestie van tijd.
Suus is druk bezig met haar cursus om DiveMaster te worden en heeft tot nu toe al haar toetsen gehaald. Ze is zelfs al meegeweest met beginnende duikers als begeleidster.
En na 6 maanden gewerkt te hebben bij eetcafe de Buren heb ik besloten om te switchen van baan.
Uiteraard ga ik de horeca missen.
Cruiseboten vol Amerikanen die vaak wereldvreemd zijn en alles volgens hun zienswijze beleven en willen. Het beste was dan om tot 10 te tellen, overdreven vriendelijk te doen en te slijmen. Op deze manier haal je de meeste fooi binnen en Amerikanen tippen royaal.
De Zuid-Amerikaanse toeristen tippen bijna niet, zitten met 6 man verspreid over 3 tafels en bestellen gezamelijk 2 flesjes water met 6 glazen. Of ze bestellen enorm veel maar dan wel het liefst een voor een. Bestellen kan volgens hen op elk gewenst moment, ook als je met andere gasten bezig bent. En dat ze willen bestellen geven ze meestal aan door fluiten, pssssjjten, zwaaien, schreeuwen, aan je mouw trekken of door gewoon een willekeurige naam te roepen.
Nederlanders zijn vrij gemiddelde mensen en dat uit zich ook in de fooi, bestellingen en gedrag.
En Engelsen zuipen zich gewoon lam maar dan wel het liefst tijdens happy hour.

Tijdens het WK heb ik vrijwel elke wedstijd moeten werken. Als Nederland niet moest spelen was het alsof het een dag was als alle andere dagen maar dan met de afleiding van een wedstrijd op een van de 4 breedbeeld tv's. Tijdens de wedstrijden van Nederland was het echter gekkenhuis en kleurde het Wilhelminaplein oranje. Super sfeer, erg druk en keihard werken. Door de drukte was het gewoon rennen met je dienblad en mensen opzij duwen.
Helaas liep het uit de hand na de verloren finale toen 'onze' landmachtjongens na overmatig bier drinken ruzie zochten en deze ook kregen. Bierflesjes, stenen en kogels (waarschuwingsschoten van de politie) vlogen door de lucht en een iemand moest met de ambulance het plein verlaten. Dit omdat hij van een meter afstand vol met een flesje bier werd geraakt. Onze reactie was om gelijk al het glaswerk, borden en asbakken van het terras te halen en de luiken dicht te gooien. Het voordeel daarvan was dat we vroeger dan verwacht gesloten waren en we dus niet tot laat door hoefden te werken.

Vanaf begin deze maand werk ik in een Hewlett-Packard winkel. Gewoon kantooruren dus ik ben 's avonds thuis om samen met Suus door te brengen, iets dat we al 6 jaar niet gewend zijn. Eindelijk samen avondeten. Het is wel wennen om zo vroeg op te moeten staan en niet tot 's nachts door te gaan. Maar het is het waard!
Ook thuis gaat er iets veranderen. Goede vrienden van ons hebben namelijk besloten om een jaar naar Curacao te komen en ze gaan tijdelijk bij ons inwonen. We krijgen dus huisgenoten! De poezen hebben hun kamer al moeten opgeven. Ik denk alleen dat ze het niet erg vinden omdat ze er ook weer 2 nieuwe speelmaatjes bij krijgen. Wij vinden het ook erg leuk om wat gezelschap in huis te hebben en kijken dus ook uit naar hun komst.
Al met al blijkt het dus nooit saai te zijn op dit eilandje. Gelukkig maar.